دلام دوستان مطالب کوتاه و باحال جون هرکی رو دوست داری حتما بخونید ------------------------------- ---------------- گفتمش بي تو چه ميبايد کرد ؟ عکس رخساره ي ماهش را داد .. گفتمش همدم شبهايم کو ؟ تاري اززلف سياهش راداد .. وقت رفتن همه روميبوسيد به من ازدور نگاهش راداد .. يادگاري به همه داد و به من... انتظار سرراهش را داد ------------------------- کودکي گفتند : عشق چيست؟ گفت : بازي- به نوجواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : رفيق بازي- به جواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : پول و ثروت- به پيرمردي گفتند : عشق چيست؟ گفت :عمر- به عاشقي گفتند : عشق چيست؟ چيزي نگفت.آهي کشيد و سخت گريست ---------------------- اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم اگر عشق بودم اهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم ولي افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق اما هر چه هستم دوستت دارم ------------------------------ نابينا گفت : دوستت دارم ماه گفت : تو که مرا نمي بيني ..... چگونه مرا دوست داري ؟ نابينا گفت : اگر مي ديدمت عاشق زيباييت مي شدم اما اکنون عاشق خودت هستم . --------------------------------- شمع می سوزد و پروانه به دورش همه شب/ من که می سوزم و پروانه ندارم چه کنم روی هر سینه سری گریه کند وقت وداع/ سرمن وقت وداع گوشه دیوار گریست کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرت ولی.... آهسته می گویم: الهی! بی اثر باشد ... ----------------------------------- هر که عاشق شد جفا بسیار می باید کشید/ بهر یک گل منت صد خار می باید کشید/ من به مرگم راضیم، اما نمی آید اجل/ بخت بد بین، از اجل هم ناز می باید کشید --------------------------------- دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکديگــر نگــــاه کنيم. ---------------------------------- زندگی مقوله پیچیده ای است وبه تعدادآدمها متنوع ودرهم اماسالهای زندگی بشر به او آموخته بایستی ابزاری برای سوارشدن برمرکب زندگی داشت تا مرکب باقی ماند. من گمانم این است،می توان تندوسریع رفت،اما با چشمان باز می توان با تمام وجود خندید اما بی صدا،می توان به زمین خورد ودوباره ایستاد. می توان صدها را دوست داشت و به خود پرداخت.می پرسی چگونه ،به اطرافت خوب نگاه کن،زندگی به تو خواهد آموخت --------------------------- انگار رفتن راحت تره دلتنگ کسی نیستی که اسم عشق و زندگی به اون معنارو واست داشته باشه امروز اصلا زندگی واست معنایی نداره که بدونی واسه چی زنده ای زندگی می کنی نفس می کشی!!! خودتو تو آینه نگاه می کنی لبخندا همرنگ برف زمستونن اما دلخوشی که هنوز لبخند می زنی و می تونی و در دل نفرین نفرین به کسی که اولین بار رو این کره ی خاکی دروغ گفت و بعد اون... هزاران نفر گفتن و اون هم یاد گرفت ------------------------ هيچ کس ويرانيم را حس نکرد وسعت تنهائيـــم را حس نکرد در ميـــان خنده هاي تلخ مـن گريـــــه پنهانيـــم را حس نکرد در هجوم لحظه هاي بي کسي درد بي کس ماندنم را حس نکرد آن که با آغــــاز من مانوس بود لحـظـه پايانيــــم را حس نکرد -------------------------------- دیگر به خلوت لحظههایم عاشقانه قدم نمیگذاری، دیگر آمدنت در خیالم آنقدر گنگ است که نمیبینمت. سنگینی نگاهت را مدتهاست که حس نکرده ام . من مبهوت مانده ام که چگونه این همه زمان را صبوررانه گذرنده ای؟! من نگاه ملتمسم را در این واژه ها پر کرده ام که شاید .... دیگر زبانم از گفتن جملات هراسیده است ... -------------------------- دستهایت تکیه گاهم بود و نیست/ عشق تو پشت و پناهم بود و نیست/ حیف! آن وقتی که عاشق شد دلم/ چیز سبزی در نگاهم بود و نیست/ عشق این سرمایه بازار دل/ آب این روی سیاهم بود و نیست/ یاد آن ایام مشتاقی بخیر/ عاشقی تنها گناهم بود و نیست ---------------------------- اونی که یار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمی داد دل به هر کس نمی داد، دل می گفت مقدسه عشق اون برام بسه ،از نگاش نفهمیدم که دروغ وهوسه، غصه خوردن نداره ،گریه کردن نداره، به یه قلب بی وفا دل سپردن نداره، آخر قصه چی شد، قلب اون مال کی شد اون که از من پر گرفت چی می خواستیم وچی شد، اونی که مال تو بود اگه لایق تو بود تورو تنها نمی ذاشت، با خودت جا نمی ذاشت... اونی که یار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمی داد دل به هر کس نمی داد --------------------------------------- حیف از آن صداقتی که بود و نیست/ آن همه نجابتی که بود و نیست/ ای شکوه سبز تو برای من/ سایه حمایتی که بود و نیست/ یک صدای خسته در گلوی نی/ ناله شکایتی که بود و نیست/ آن همه دو بیتی آن هم غزل/ شرح بی نهایتی که بود و نیست/ عشق اگر چه گاه جلوه می کند/ عاشقی حکایتی که بود و نیست ------------------------------ هنگام شادي بلند نخند چون ممكنه كه غم بيدار شه هنگام ناراحتي يواش گريه كن چون ممكنه شادي فرار كنه -------------------------------- گفتي برو و ديگه خوابم رو ببين ولي نمي دونستي كه بي تو من خواب ندارم ادمها ميگن كه ادم براي رسيدن به عشقش بايد از تمام دنيا بگذره ولي تو تمام دنياي مني من چطور ازت بگذرم.؟؟؟ --------------------------------- با هزار ترفند.... شاخه گلي مصنوعي را در ميان گلهاي شاداب گلدانت پنهان كردم ودر دفتر خاطراتت نوشتم تا زماني دوستت دارم كه اخرين گل پژمرده شود ------------------------------------ اولين كسي كه عاشقش ميشي دلت را مي شكنه و ميره... ديگه فكر ميكني حساب كار امده دستت دومين كسي كه عاشقش ميشي مي خواي از تجربه هاي قبلي استفاده كني كه ديگه اشتباه نكني اما باز اونم دلت رو ميشكنه ميره... ديگه عشق برت مفهومي نداره... ديگه يه ادمي مي شي كه تا بحال نبودي اگه يه ادم خوبم بياد كه باهات دوست بشه تلافي مي كني انتقام ميگيري اون ميره پي كارش ميره سراغ يكي ديگه اينجوريه كه دل تمام جهنمي ها مي شكنه...!! ----------------------------- نمي دانم نازنينم كه كدوم حرف تو را ازرد يا كدوم ترانه من تو را مثل گلي پژمرد نمي دانم نمي دانم كه چه گفتم تو شنيدي چه خطايي سر زد از من كه تو از من دل بريدي اگه روزي تو نباشي يا بري از من جدا شي نمي دونم تو ميتوني عاشقي دوباره باشي اگه روزي تو نباشي بين ما راهي نباشه نمي دونم كي ميتونه واسه من مثل تو باشه؟؟؟ ---------------------------
«خدایا، به من توفیق تلاش در شکست، صبر در نومیدی، رفتن بی همراه، جهاد بی سلاح، کار بی پاداش، فداکاری در سکوت، دین بی دنیا، مذهب بی عوام، عظمت بی نام، خدمت بی نان، ایمان بی ریا، خوبی بی نمود، مناعت بی غرور، عشق بی هوس، تنهایی در انبوه جمعیت، و دوست داشتن، بی آنکه دوست بداند، روزی کن.» -------------------------- همواره بیمناکم که در این فرصت اندک و عزیز حیات، لحظهای را به ستایش کسانی بپردازم که در ترجیح عظمت، عصیان و تفکر بر سعادت، آرامش و لذت اندکی تردید داشتهاند.» ---------------------------- «خدایا، عقیدة مرا از دست عقدهام مصون بدار و به من قدرت تحمل عقیدة مخالف ارزانی کن.» --------------------------- «خدایا، به هر که دوست می داری بیاموز که: عشق از زندگی کردن بهتر است، و به هرکه دوست تر می داری بچشان که: دوست داشتن از عشق برتر!» ------------------------- «خدایا، چگونه زیستن را به من بیاموز، چگونه مردن را خود خواهم دانست.» --------------------------- روزها در پی هم درحال گذرند وهیچ کس از حال من نمی پرسد اما مهم نیست چرا که دیگر حالی باقی نمانده است همانطور که دیگر دلی، فکری، زندگی، وحتی نفسی برجا نیست روزها همانند سالها، سالها همانند ثانیه ها، و ماه ها همانند دقایق، در جریانند اما برای چه کسی مهم است که در اینجا در همین نقطه کور دنیا پسری تنها و دلشکسته چون آب برکه ای مسکوت پا بر جا، باقی است منتظر چشم بر راه اما چه خواهدشد؟ مگر قرار بر کاری است؟ نه اما آن زمان که هیچ نباشد، خدا هست، آان زمان که در انتظار هیچ نمی توان بود! می توان مرگ را در کم ترین لحظه انتظار کشید آری می توان همیشه در انتظار مرگ بود بدون هیچ هراسی! ------------------------------- اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد ؛ ...خبرم كن ... بهت قول نميدم كه ميخندونمت .ولي مي تونم باهات گريه كنم ...اگه يه روز خواستي در بري ...حتماً خبرم كن ،قول نميدم كه ازت بخوام وايسي .اما مي تونم باهات بيام ...اما اگه يه روز سراغم رو گرفتي ...و خبري نشد ...سريع به ديدنم بيا ...احتمالاً بهت احتياج دارم ------------------------------------ لبخند میزنی لبخند میزنم پشت لبخندم پنهان میشوم تمام درونم نابود میشود و لبخند میزنم میدانم دیگر حرفهایم معجزه نمی کند با کدام واژه بگویم؟ دلم تنگ می شود دلم می گرید خسته تر از آنم که تقلا کنم -------------------------------- وقتي او رفت ، دريا هم رفت و فانوس خيسش را به باران نگاه آهويي سپرد كه جلوه ي عشق را بهانه ي هميشگي خود ميدانست اما كاش ميدانست كه در طلوع سايه روشن روز ، او بارها فرياد زد : براي تو دلتنگم ... ------------------------------- کاش در این نا کجا اباد در میان بی راهه ها رهی می یافتم به سوی آزاد زیستن به سوی روشنایی و کاش پرواز را هر گز از یاد نمی بردم، ای کاش شیطان ریشه درخت قلبم را با تبر نفرت از آسمان جدا نمی ساخت تا در سرزمین پشیمانی فرود نایم.ای کاش بادبادک کودکی ام را به این آسانی از کف نداده بودم و ای کاش دنیا این چنین تاریک و خاموش نبود... ----------------------------- سوختم در عشق خودم سوختم سوختم و آموختم بي وفايان در جهان بسيارند در هر زمان عاشقي; راز خود اندر دل بدار سنگدلان بسيارند خود را ارزشمند بدار --------------------------- نمي نويسم ..... چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نمي خواني! حرف نمي زنم .... چون مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي! نگاهت نمي کنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني! صدايت نمي زنم ..... زيرا اشک هاي من براي تو بي فايده است! فقط مي خندم ...... چون تو در هر صورت مي گويي من ديوانه ام ------------------------------------------- می خوام روی تمام سنگ های دنیا بنویسم دلم واست تنگ شده و آرزو میکنم یکی از اون سنگ ها به سرت بخوره تا بفهمی دل تنگی چه دردی ------------------------------ کاش زندگی شعر بود تا برایش یک دنیا شعر می سرودم تا با آهنگش در خلوت بی کسی هایش هیچوقت تنها نماند کاش زندگی قصه بود تا برایش یک دریا قصه می گفتم تا همسفر با ماهیهای آزاد همیشه اقیانوس خوشبختی را پیدا کند ----------------------------- عشق کنار هم ایستادن زیر باران نیست...!!! عشق این است که یکی برای دیگری چتر شود و دیگری هرگز نفهمد چرا خیس نشد --------------------------- نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات می ذارن نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن ----------------------------------- روی یک طاقچه سنگی میون دو قاب رنگی بودن من وتو با هم داره تصویر قشنگی عکس تو تو قاب خاتم در حصار خالی از غم حتی در مرگ تن من نمی گیره رنگ ماتم ----------------------------- چه زيباست بخاطر تو زيستن وبراي تو ماندن وبه پاي تو سوختن وچه تلخ وغم انگيز است دور از تو بودن براي تو گريستن وبه عشق ودنياي تو نرسيدن ای كاش ميدانستي بدون تو وبه دور از دستهاي مهربانت زندگي چه ناشكيباست -------------------------------- به او بگویید دوستش دارم، به او که قلبش به وسعت دریاییست که قایق کوچک دل من درآن غرق شده، به او که مرا از این زمین خاکی به سرزمین نور و شعر و ترانه برد، و چشمهایم را به دنیایی پر از زیبایی باز کرد ------------------------------ شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد. بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم تا بدانی ای خوبم دوستت دارم --------------------------------- عشق ور زيدن ضمانت تنها نشدن نيست --------------------------------- دوستت ندارم به اندازه ي اقيانوس، . چون يه روز به آخرش میرسی . دوستت ندارم به اندازي خورشيد، . چون غروب ميكنه . دوستت دارم . به اندازي روت كه هيچوقت كم نميشه ----------------------------------------- گاهی اوقات آرزو می کنم ای کاش تک پرنده عاشقی بودم که میان صدها هزار پرنده بتوانم به قله بلند سرزمین هستی برسم و پرواز کان نغمه سر دهم که... من شیدای تو وعاشقانه دوستت دارم -------------------------------------- پرسيد:
به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است. ------------------------------------- براي آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم ، لازم نیست ثابت کنيم که طریق دیگران نادرست است . کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد . (پائولو کوئلیو ------------------------------------- مي گويند ؛ چون بگذشت روزي بگذرد هرچيز با آن روز باز مي گويند ؛ خوابي هست كار زندگاني زان نبايد ياد كردن.... خاطر خود را بي سبب ناشاد كردن! --------------------------------- فراموش كن آنچه را كه نمي تواني به دست بياوري و بدست آور آنچه را كه نميتواني فراموش كني ----------------------------------- عشق يعني خون دل يعني جفا عشق يعني درد و دل يعني صفا عشق يعني يك شهاب و يك سراب عشق يعني يك سلام و يك جواب عشق يعني يك نگاه و يك نياز عشق يعني عالمي راز و نياز ------------------------------- مي دوني زيباترين خط منحني دنيا چيه ؟ لبخندي که بي اراده رو لبهاي يک عاشق نقش مي بنده تا در نهايت سکوت فرياد بزنه : دوستت دارم ------------------------------ به روي گونه تابيدي و رفتي مرا با عشق سنجيدي و رفتي تمام هستي ام نيلوفري بود تو هستي مرا چيدي و رفتي -------------------------------- خوشبختي مثل يه پروانه است . وقتي دنبالش ميدوي پرواز ميكنه اما وقتي وايسي مياد رو سرت ميشينه ------------------------------- هميشه غمگين ترين و رنجورترين لحظات انسان توسط كسي ساخته مي شود كه شيرين ترين و شاد ترين لحظات را براي او ساخته است ---------------------------- هيچوقت كسي رو كه دوست داري به خاطر غرورت از دست نده هميشه سعي كن غرورت رو به خاطر كسي كه دوست داري از دست بدي
باز باران بي ترانه***گريه ------------------------------ من همه ي قصه هام قصه ي توست اگه غمگينه اونم از غصه ي توست ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو، يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو، همين يک لحظه باقي است و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم ------------------------------ سهم من از دوري تو چيزي جز دلتنگي به اندازه درياها ،نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست .پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا --------------------------------- می دانم روزی با تن خسته و خیس ، سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهای چشمم فرود می آیی در میان انبوه مژگانم میزبان خواهم بود و در آن لحظه چشمانم را برای همیشه می بندم تا دیگر دوریت را حس نکنم --------------------------------- چه زيباست بخاطر تو زيستن وبراي تو ماندن وبه پاي تو سوختن وچه تلخ وغم انگيز است دور از تو بودن براي تو گريستن وبه عشق ودنياي تو نرسيدن ای كاش ميدانستي بدون تو وبه دور از دستهاي مهربانت زندگي چه ناشكيباست -------------------------------- شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد. بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم تا بدانی ای خوبم دوستت دارم ------------------------------ دلخسته از امروز و فرداي بهارم چيزي شبيه باد و باران كوله بارم باران نمي بارد ولي امشب به جاي يك آسمان بي تو نشستن گريه دارم در دفتر بي سرنوشتيهاي دنيا من چكنويس برگهاي روزگارم شيرين تويي. فرهاد باشم يا نباشم يك بيستون سرد و خالي درد دارم ------------------------------- تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفا نیست ، تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست ، تنهایی را دوست دارم زیرا آن را تجربه کردم ، تنهایی را دوست دارم زیرا خدا هم تنهاست ، تنهایی را دوست دارم زیرا ... در کلبه ی تنهایی ام در انتظار خواهم گریست . کاش می دیدی لحظه های بی تو چقدر سخت و خاکستری است . افسوس ... افسوس که رفتی و به آسانی گذشتی ------------------------------------- به نام آنکه هم ياد است و هم يادگار نازش ميدارم تا لحظه ي ديدار. اي کسانيکه تابوت مرا به دوش مي کشيد بر روي تابوتم پارچه ي سياهي بکشيد تا همگان بدانند که در اين دنيا سياه بخت بودم چشمهايم را باز بگذاريد تا همگان بدانند که چشم انتظار بوده ام. دستهايم را باز بگذاريد تا همگان بدانند که آرزو به دل از اين دنيا رفتم. تکه يخي بر روي قلبم بگذاريد تا با اولين تابش خورشيد عشق را بنگرم ------------------------------------- اي كاش دوست داشتن را تجربه نمي كردم، تجربه ي تلخي بود... ديگر هيچ وقت نمي خواهم حضوري گرم، سرماي وجودم را گرم كند ديگر هيچ گاه به نگاه عاشقي دل نمي بندم و هيچ گاه به سلام مهرباني پاسخ نخواهم داد
---------------------------------- كاش هرگز به اين دنيا نيامده بودم و حال كه آمده ام كاش زودتر مرگم فرا رسد آخر چگونه مي توان در اين دنيا زندگي كرد ؟ دنيايي كه در آن آدمها روزي چندين بار عاشق مي شوند دنيايي كه در آن عشق را فقط مي توان در ويترين كتابفروشي ها يافت دنياي كه در آن محبت و صداقت مرده و جاي خود را به بي وفايي دروغ داده دنيايي كه در آن دروغ عادت و بي وفايي قانون و دلشكستن سنت شده است دنياي كه در آن بايد عشق را به بها خريد دنيا رو نگه دارين مي خوام پياده شم -------------------------------------- سکوتم را به باران هدیه کردم تمام زندگی را گریه کردم نبودی در فراق شانه هایت به هر خاکی رسیدم تکیه کردم ------------------------------------ گفتم غمگین ترین ترانه ات را برایم بخوان چشم هایش را بست و آرام آرام گریست --------------------------------- سازنده ترین کلمه((گذشت)) است...آن را تمرین کن. پرمعنی ترین کلمه((ما)) است...آن را به کار بر. عمیق ترین کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده. بی رحم ترین کلمه(( تنفر)) است...با آن بازی نکن. خودخواهانه ترین کلمه((من)) است...از آن حذر کن. نا پایدارترین کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر. بازدارنده ترین کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن. با نشاط ترین کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز. پوچ ترین کلمه((طمع)) است...آن را بکش. سازنده ترین کلمه((صبر)) است...برای داشتنش دعا کن ---------------------------------- گاه يك لبخند آنقدر عميق ميشود كه گريه ميكنم گاه يك نغمه آن قدر دست نيافتني است كه با آن زندگي ميكنم گاه يك نگاه آن چنان سنگين است كه چشمانم رهايش نميكنند گاه يك عشق آن قدر ماندگار است كه فراموشش نميكنم ------------------------------ زندگی اجبار است مرگ انتظار است عشق یکبار است جدایی دشوار است فکر تو تکرار است اگر رفتم تو یادم کن اگر مردم تو خاکم کن اگر ماندم با مهرت تو شادم کن ----------------------------------- بچه که بودم فقط بلـد بودم تـا 10 بشمرم،نهایـت هر چیزی همین 10 تـا بود،از بـابـا کــه بستنی میخواستم،10 تا میخواستم.مامانمو 10 تا دوست داشتم....خلاصه ته دنیا همین 10 تا بود و این ۱0تـا خیلی قشنگ بود! ولی حالا نمیدونم ته دنیا چقدره؟...نهایت دوست داشتن چقدره؟ اما میخوام بگم دوستت دارم .....میدونی چقدر؟ به اندازه همون 10 تای بچه گی ---------------------------------------- زنگی دو نیمه ایت نیمه اول در انتظار نیمه اول و نیمه دوم د رحسرت نیمه اول پس قدر لحظات زندگی رو بدون ----------------------------------- آرزوهات رو یک جا یاداشت کن و اونا رو یکی یکی از خدا بخواه تو آرزوهات یادت میره ولی خدا یادش هست و یادت میره اون چیزی که امروز داری آرزوی دیروزت بود ------------------------------------- به قلبت بیاموز که که با هر نگاه و لبخندی نلرزد و به تپش در نیاد به چشمانت بیاموز که هر نگاهی پاک و صادقانه نیست به دستهایت بیاموز که که همیشه ایثارگر و بخشنده باشند به پاهایت بیاموز که همواره در راه راست و درستی و پاکی گام بردارد عشق و علاقه ی واقعی زمانی به سراغت می آید که انتظارش را نداری پس همواره طوری زندگی کن که با روح و جسمی پاک و با آغوش باز به استقبالش بروی ---------------------------------------- خدایا! این دل شکسته را جز دستهای مهربان تو درمانی نیست واین دست بسته را جز از ابر احسان تو بارانی ، نه.
خدایا ! این جگر سوخته در آتش هجرانت را واین جان گداخته در زیر تشعشع سوزان فراقت را هیچ چیزجز خنکای نسیم وصل تو آرام نمی کند .
خدایا ! تب دیدار تو را چه درمان خواهد جز دیدار تو ؟ وزخم عمیق وکاری گناه را بر جای جای روح دردمندم چه چیز جز غفران تو التیام خواهد بخشید.
خدای من ! تنها دست توست که می تواند قلب تأثیر پذیر مرا از شرخواسته های نفس خلاص گرداند وتنها دَم خداوندی توست که می تواند این دل را در زیر پنجه های نفس به حالت اغماء افتاده است نجات دهد .
خدایا ! این جگر سوخته در آتش هجرانت را واین جان گداخته در زیر تشعشع سوزان فراقت را هیچ جز خنکای نسیم وصل توآرام نمی کند .
خدایا! دلی که عمری به دنبال تو گشته مگر جز در میان دستهای تو قرار می گیرد ؟ ای نهایت آرزوی آرزو مندان ! وای غایت پاسخ سائلان ! وای دورترین مقصود نیازمندان ! وای بلندترین اشتیاق مشتاقان ! وای غمخوار درستکاران ! وای کلبه ایمنی از بلای بتو پناه آورندگان ! وای پاسخ دهنده دعوت درماندگان ! وای داروی دردمندان ! وای اندوخته فقیران ! ای هر جوی مهر از چشمه رأفت تو! وای هر چه ابر از دریای رحمت تو ! روی من تنها به تو باز است ودستم تنها به سوی تودراز . ضجه های من تنها در پیش توست وسجود من تنها در پیشگاه توست . خدایا من در پیش چه کسی به غیر از تو بر خاک افتاده ام ؟ کدام سحوری را جز در خانه تو کوبیده ام ؟ در این گرمای سوزان کویر گناه ، نسیم جان بخش رضایتت را از من دریغ مدار واز ابر آبستن نعمت هایت بر من مستدام ببار .
خدای من ! در این ناامنی و وانفسا، من تنها به ریسمان سخت تو چنگ زده ام وتنها به دستاویز امن تو آویخته ام .
خدایا ! من تنها دست به تو داده ام وهر روزنی جز روزن منتهی به مهر تو را مسدود کرده ام .
خدایا ! بر این بنده ذلیل وناتوانت که حتی زبان گفتن درد خویش با تو ندارد رحم کن .بنده ای که نه آن دارد که به تو بنماید ونه زبان آنکه از تو عذر بخواهد .
خدایا ! می شود که چنین بنده ای را دست محبت بر سرش کشی ؟ وسایه خدایی بر سرش بگستری ؟وجز این نمی شود . بنده به کجا بگریزدکه امتدا شاخه های بینهایت کرم تو سایه نینداخته باشد ؟ ای زیبای عاشق زیبایی ! ای دلربای زیبا آفرین ! ای دریای بی منتهای بخشش ! ای خدای عزیز
